bōnkawa

bōnkawa – kawa (pol.); káva (cze.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…bōnkawa
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…bōnkawy
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…bōnkawie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…bōnkawa
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...bōnkawōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…bōnkawie
Wołacz l. poj. Ty…bōnkawo
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…bōnkawy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…bōnkawōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…bōnkawōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…bōnkawy
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…bōnkawami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…bōnkawach
Wołacz l. mn. Wy…bōnkawy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Dzieci niy majōm pić bōnkawy.

PL: Dzieci nie powinny pić kawy naturalnej.

 

SI: Piyrwej bōnkawa była we ziorkach, a trza było jōm mleć we młynku.

PL: Dawniej kawa była w ziarenkach i trzeba było ją mielić młynkiem.

 

SI: Co my sie dycko nastoli za tytkōm bōnkawy.

PL: Ile my nastaliśmy się zawsze za torebką kawy.

 

Podziel się…