chamaty

chamaty – skąpy (pol.)

przymiotnikchamaty
Mn. l. poj. r. m. (jaki?) Sam je...chamaty
Mn. l. poj. r. ż. (jako?) Sam je...chamato
Mn. l. poj. r. n. (jaki?) Sam je...chamate
Mn. l. mn. r. mos. (jacy? jaki?) Sam sōm... chamaci; chamate
Mn. l. mn. r. nmos.(jaki?) Sam sōm...chamate
Dop. l. poj. r. m. (jakigo?) Sam ni ma...chamatego
Dop. l. poj. r. ż. (jakij?) Sam ni ma...chamatej
Dop. l. poj. r. n. ( jakigo?) Sam ni ma...chamatego
Dop. l. mn. r. mos. (jakich?) Sam ni ma...chamatych
Dop. l. mn. r. nmos. (jakich?) Sam ni ma...chamatych
Cel. l. poj. r. m. (jakimu?) Dziwuja sie...chamatymu
Cel. l. poj. r. ż. (jakij?) Dziwuja sie...chamatej
Cel. l. poj. r. n. (jakimu?) Dziwuja sie... chamatymu
Cel. l. mn. r. mos. (jakim?) Dziwuja sie... chamatym
Cel. l. mn. r. nmos. (jakim?) Dziwuja sie...
chamatym
Bier. l. poj. r. mżyw. (jakigo?) Widza...chamatego
Bier. l. poj. r. mnżyw. (jaki? Widza... chamaty
Bier. l. poj. r. ż. (jako?) Widza..chamato
Bier. l. poj. r. n. (jaki?) Widza... chamate
Bier. l mn. r. mos. (jakich?)
Widza...
chamatych
Bier. l. mn r. nmos. (jaki?) Widza... chamate
Narz. l. poj. r. m. (jakim?) Asza sie...
chamatym
Narz. l. poj. r. ż. (jakom?) Asza sie...chamatōm
Narz. l. poj. r. n. (jakim?) Asza sie...chamatym
Narz. l. mn. r. mos. (jakimi?) Asza sie...chamatymi
Narz. l. mn. r. nmos. (jakimi?) Asza sie...chamatymi
Msc. l. poj. r. m. (jakim?) Je żech we...chamatym
Msc. l. poj. r. ż. (jakij?) Je żech we..chamatej
Msc. l. poj. r. n. (jakim?) Je żech we...chamatym
Msc. l. mn. r. mos. (jakich?) Je żech we...chamatych
Msc. l. mn. r. nmos. (jakich?) Je żech we...chamatych
Wołacz. l. poj. r. m. Ty...chamaty
Wołacz. l. poj. r. ż. Ty...chamato
Wołacz. l. poj. r. n. Ty... chamate
Wołacz. l. mn. r. mos. Wy...chamaci; chamate
Wołacz. l. mn. r. nmos. Wy...chamate
stop. wyższy przymiotn.. -
przysłówek (jak? jako?)-

 

Ôn ci niy pożyczo tego koła, bo ôn je za fest chamaty.

Ta baba je tako chamato, że swojimu dziecku kupi żymła, a drugimu już niy, chocioż idōm do kuy.

 

 

 

 

Podej dalij…