deka

deka – koc (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…deka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…deki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dece
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…deka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...dekōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…dece
Wołacz l. poj. Ty…deko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…deki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…dekōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dekōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…deki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…dekami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…dekach
Wołacz l. mn. Wy…deki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Bierymy deki a idymy nad stow.

PL: Bierzemy koce i idziemy nad staw.

 

SI: Pōdź, legnij sie sam przi mie na tej dece.

PL: Chodź, połóż się tutaj obok mnie na tym kocu.

 

SI: Musza sie przikryć dekōm, bo mie kopruchy gryzōm.

PL: Muszę się nakryć kocem, bo mnie komary gryzą.

 

Podziel się…