dōniczka

dōniczka – doniczka (pol.); květináč (cze.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…doniczka
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…dōniczki
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dōniczce
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…dōniczka
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...dōniczkōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…dōniczce
Wołacz l. poj. Ty…dōniczko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…dōniczki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…doniczek; dōniczkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…dōniczkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…dōniczki
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…dōniczkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…dōniczkach
Wołacz l. mn. Wy…dōniczki
Przimiotnik (jaki? czyj?)dōniczkowy

 

SI: Niy zapōmnij podlywać kwiotkōw we dōniczkach, jak mie niy bydzie.

PL: Nie zapomnij podlewać kwiatków w doniczkach, kiedy mnie nie będzie.

 

SI: Tyn kwiotek mo, mi się zdo, za mało dōniczka.

PL: Wydaje mi się, żę ten kwiatek ma zbyt małą doniczkę.

 

 

 

Podziel się…