durk

durk – druk (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…durk
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…durku
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…durkowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…durk
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...durkym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…durku
Wołacz l. poj. Ty…durku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…durki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…durkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…durkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…durki
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…durkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…durkach
Wołacz l. mn. Wy…durki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Tyn durk je jakiś rozmazany, niy poradza tego poczytać.

Zapōmnioł żech se breli, tōż takigo małego durku niy widza.

Podej dalij…