durkorz

durkorz – drukarz (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…durkorz
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…durkorza
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…durkorzowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…durkorza
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...durkorzym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…durkorzu
Wołacz l. poj. Ty…durkorzu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…durkorze
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…durkorzōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…durkorzōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…durkorzōw
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…durkorzami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…durkorzach
Wołacz l. mn. Wy…durkorze
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Durkorze sztrajkōjōm, tōż niy wydurkowali gazetōw na dzisiej.

Zeflik robi za durkorza we durkarni.

Podej dalij…