dykcjōnorz

dykcjōnorz – słownik (pol.); das Wörterbuch (ger.); slovník (cze.); dictionary (eng.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…dykcjōnorz
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…dykcjōnorza
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja siedykcjōnorzowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…dykcjōnorz
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...dykcjōnorzym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…dykcjōnorzu
Wołacz l. poj. Tydykcjōnorzu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōmdykcjōnorze
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…dykcjōnorzōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja siedykcjōnorzōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…dykcjōnorze
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…dykcjōnorze
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…dykcjōnorzach
Wołacz l. mn. Wy…dykcjōnorze
Przimiotnik (jaki? czyj?)dykcjōnorzowy

POL: słowo proponowane. Słownik.

 

Tyn ślōnski dykcjōnorz mosz dycko przi sia we internecu.

Podziwej sie do dykcjōnorza, jako sie to godo, abo pisze.

 

 

Podziel się…