fana

fana – flaga (pol.); die Fahne (ger.); vlajka (cze.); flag (eng.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…fana
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…fany
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…fanie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…fana
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...fanōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…fanie
Wołacz l. poj. Ty…fano
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…fany
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…fanōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…fanōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…fany
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…fanami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…fanach
Wołacz l. mn. Wy…fany
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

Fana idzie powiesić na chałupie skuli jakigo świynta.

Ślōnzoki majōm swoja fana żōłto-modro.

Jo jeżdża ze fanōm na swojim motorcyklu.

 

Podziel się…