głowoczyć

głowoczyć (sie) – męczyć nieświadomie w czasie zabawy (pol.)

bezokolicznikgłowoczyć
aspektniedok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.głowocza
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.głowoczysz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.głowoczy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.głowoczymy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.głowoczycie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.głowoczōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.głowoczōł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.głowoczōł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.głowoczōł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.głowoczyli my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.głowoczyliście; żeście głowoczyli
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.głowoczyli
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.głowoczyła żech; głowoczyłach; żech głowoczyła
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.głowoczyła żeś; głowoczyłaś; żeś głowoczyła
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.głowoczyła
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..głowoczyły my; my głowoczyły
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. głowoczyłyście; żeście głowoczyły
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.głowoczyły
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.głowoczyło żech; żech głowoczyło
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.głowoczyło żeś; żeś głowoczyło
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.głowoczyło
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech głowoczōł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś głowoczōł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł głowoczōł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my głowoczyli
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście głowoczyli
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli głowoczyli
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech głowoczyła
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś głowoczyła
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była głowoczyła
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my głowoczyły
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście głowoczyły
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były głowoczyły
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech głowoczyło
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś głowoczyło
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było głowoczyło
tr. rozk. l. poj. 2. os. . głowocz
tr. rozk. l. poj 3. os.niech głowoczy
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.głowoczcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech głowoczōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. głowoczōł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. głowoczōł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.głowoczōł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.głowoczyli by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. głowoczyli byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.głowoczyli by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.głowoczyła bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
głowoczyła byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.głowoczyła by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. głowoczyły by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.głowoczyły byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.głowoczyły by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. głowoczyło bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.głowoczyło byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.głowoczyło by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych głowoczōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś głowoczōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by głowoczōł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my głowoczyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście głowoczyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by głowoczyli
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych głowoczyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś głowoczyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by głowoczyła
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my głowoczyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście głowoczyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by głowoczyły
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych głowoczyło
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś głowoczyło
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by głowoczyło
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. byda głowoczōł
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.bydziesz głowoczōł
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.bydzie głowoczōł
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. bydymy głowoczyli; bydymy głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.bydziecie głowoczyli; bydziecie głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.bydōm głowoczyli; bydōm głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.byda głowoczyła; byda głowoczyć
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.bydziesz głowoczyła; bydziesz głowoczyć
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. bydzie głowoczyła; bydzie głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.bydymy głowoczyły; bydymy głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.bydziecie głowoczyły; bydziecie głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.bydōm głowoczyły; bydōm głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. byda głowoczyło; byda głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
bydziesz głowoczyło; bydziesz głowoczyć
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.bydzie głowoczyło; bydzie głowoczyć
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernygłowoczōny
rzeczownik odczasown.głowoczyni
Rybnik

POL: męczyć nieświadomie w czasie zabawy, nie zdając sobie sprawy ze swojej przewagi fizycznej, Dzeicko może, ściskać, gonić małego kotka, kurczątko, kot może złowiona mysz wypuszczać i łapać ponownie, głowoczyć ją.

 

Kery zaś tego psa puściōł miyndzy kury? Niy widzicie, jak ôn ich głowoczy.

Dyć niy puszczej tego wilczura ku tymu pudelkowi, bo ôn sie chce z nim gōnić, a go głowoczy.

Niy dowej tej dziołsze tych kurzōnt, bo ôna ich ścisko, a ich głowoczy.

 

Podziel się…