gościna

gościna – uczta, przyjęcie (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…gościna
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…gościny
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gościnie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…gościna
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...gościnōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…gościnie
Wołacz l. poj. Ty…gościno
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…gościny
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…gościnōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gościnōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…gościny
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…gościnami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…gościnach
Wołacz l. mn. Wy…gościny
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Juto idymy na gośina, bo starzik majōm siedymdziesiōntka.

Jo je na gościnie tōż niy moga terazki godać, jutro do ciebie zazwōnia.

Z gościny prziwiōz nas ujec, bo tata wypiōł trocha gorzoły i niy mōg jechać autym.

 

Podziel się…