gwara

gwara – donośny głos, lokalna odmiana języka (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…gwara
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…gwary
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gwarze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…gwara
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...gwarōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…gwarze
Wołacz l. poj. Ty…gwaro
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…gwary
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…gwarōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…gwarōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…gwary
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…gwarami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…gwarach
Wołacz l. mn. Wy…gwary
Przimiotnik (jaki? czyj?)gwarowy

POL: (1) donośny, głośny głos; (2) lokalna odmiana jakiegoś języka.

 

Chłopie , ale ty mosz gwara, dyć ciebie aże u sōmsiada słyszeć.

Tyn farorz mo tako gwara, że kozani słyszeć na całej wsi, chocioż niy mo głośnikōw.

Te gōrale tak piyknie śpiwywały gwarōm spod Nowego Targu.

 

 

 

 

Podziel się…