hostyjo

hostyjo – hostia (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…hostyjo
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…hostyje
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…hostyji
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…hostyjo
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...hostyjōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…hostyji
Wołacz l. poj. Ty…hostyjo
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…hostyje
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…hostyjōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…hostyjōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…hostyje
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…hostyjami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…hostyjach
Wołacz l. mn. Wy…hostyje
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

SI: Tymu farorzowi tak sie rynce trzynsły, żech se padała, że ta hostyjo upuści.

PL: Temu księdzu tak się ręce trzęsły, że myślałam, że upuści tę hostię.

 

SI: Poświyncōno hostyjo może yno farorz chytać, a terozki tyż szafarze, co dzielōm Kōmōnijōm

PL: Poświęconą hostię może tylko ksiądz dotykać, a teraz także szafarze, którzy udzielają Komunii.

Podziel się…