kōłko

kōłko – koło (pol.)

Rodzajn.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kōłko
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kōłka
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kōłku
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kōłko
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kōłkym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kōłku
Wołacz l. poj. Ty…kōłko
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kōłka
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kōłek; kōłkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kōłkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kōłka
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…kōłkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kōłkach
Wołacz l. mn. Wy…kōłka
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Widzioł żeś, że mosz pana w zadnim kōłku?

Tak dłōgo bydziesz jeździōł tym motorcyklym na jednym kōłku, aż co narobisz.

Musza zmiynić tyn mantel w przodnim kōłku, bo już je fest sjechany.

 

 

Podziel się…