korzyni

korzyni – pieprz (pol.)

Rodzajn.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…korzyni
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…korzynio
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…korzyniu
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…korzyni
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...korzyniym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…korzyniu
Wołacz l. poj. Ty…korzyni
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…-
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…-
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…-
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…-
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…-
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…-
Wołacz l. mn. Wy…-
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Kery sam nasuł tela korzynio? Az mie w gymbie poli.

Sam mosz sōl a korzyni, możesz se dosuć.

Tōmaty jym rada ze solōm a korzyniym.

 

Podej dalij…