kośnik

kośnik – kosiarz (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…kośnik
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…kośnika
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kośnikowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…kośnika
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...kośnikym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…kośniku
Wołacz l. poj. Ty…kośniku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…kośniki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…kośnikōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…kośnikōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…kośnikōw
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…kośnikami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…kośnikach
Wołacz l. mn. Wy…kośniki
Przimiotnik (jaki? czyj?)masarski; masorzōw

 

SI: Kośniki poszli na łōnka wczas rano, tōż kole dziewiōntej byli gotowi ze sieczyniym.

PL: Kosiarze poszli na łąkę wcześnie rano, więc około dziewiątej byli gotowi z koszeniem.

 

SI: Z ciebie mi sie zdo niy bydzie za herski kośnik.

PL: Z ciebie, zdaje mi się, nie będzie zbyt dobry kosiarz.

 

SI: Baby niy poradziyły nastyc ubiyrać za tymi kośnikami.

PL: Kobiety nie potrafiły nadążyć  odbierać (ściętego zboża) za tymi kosiarzami.

 

Podziel się…