ôpucować

ôpucować (sie) – otynkować, oczyścić (pol.)

bezokolicznikôpucować
aspektdok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.ôpucuja
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.ôpucujesz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.ôpucuje
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.ôpucujymy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.ôpucujecie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.ôpucujōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.ôpucowoł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.ôpucowoł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.ôpucowoł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.ôpucowali my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.ôpucowaliście; żeście ôpucowali
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.ôpucowali
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.ôpucowała żech; ôpucowałach; żech ôpucowała
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.ôpucowała żeś; ôpucowałaś; żeś ôpucowała
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.ôpucowała
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..ôpucowały my; my ôpucowały
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. ôpucowałyście; żeście ôpucowały
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.ôpucowały
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.ôpucowało żech; żech ôpucowało
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.ôpucowało żeś; żeś ôpucowało
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.ôpucowało
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech ôpucowoł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś ôpucowoł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł ôpucowoł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my ôpucowali
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście ôpucowali
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli ôpucowali
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech ôpucowała
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś ôpucowała
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była ôpucowała
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my ôpucowały
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście ôpucowały
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były ôpucowały
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech ôpucowało
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś ôpucowało
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było ôpucowało
tr. rozk. l. poj. 2. os. . ôpucuj
tr. rozk. l. poj 3. os.niech ôpucuje
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.ôpucujcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech ôpucujōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. ôpucowoł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. ôpucowoł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.ôpucowoł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.ôpucowali by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. ôpucowali byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.ôpucowali by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.ôpucowała bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
ôpucowała byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.ôpucowała by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. ôpucowały by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.ôpucowały byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.ôpucowały by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. ôpucowało bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.ôpucowało byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.ôpucowało by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych ôpucowoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś ôpucowoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by ôpucowoł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my ôpucowali
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście ôpucowali
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by ôpucowali
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych ôpucowała
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś ôpucowała
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by ôpucowała
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my ôpucowały
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście ôpucowały
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by ôpucowały
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych ôpucowało
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś ôpucowało
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by ôpucowało
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. -
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.-
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.-
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. -
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.-
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernyôpucowany
rzeczownik odczasown.ôpucowani
Rybnik

POL: (1) otynkować, pokryć tynkiem; (2) oczyścić z brudu, błota, kurzu.

 

Przidziesz mi ôpucować tyn kōmin na gōrze, bo muszymy tam hned siano kludzić?

Ôpucujcie se te strzewiki, co zaś jutro przi niedzieli niy bydziecie ich pucować.

Sam mosz kartacz a ôpucuj se te galoty.

 

Podej dalij…