pierzina

pierzina – pierzyna (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…pierzina
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…pierziny
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…pierzinie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…pierzina
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...pierzinōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…piearzinie
Wołacz l. poj. Ty…pierzino
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…pierziny
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…pierzinōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…pierzinōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…pierziny
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…pierzinami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…pierzinach
Wołacz l. mn. Wy…pierziny
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Wejź se pierzina, bo pod tōm sztepdekōm zmarzniesz/

Szykujcie pierziny, bo dziołchy hned sie bydōm wydować, to sie im przidajōm.

Sam mosz tak cieplo, że szło by na pierzinie spać.

Podej dalij…