pōn

pōn – pan (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…pōn
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…pana
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…panowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…pana
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...panym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…panie
Wołacz l. poj. Ty…panie
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…pany
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…panōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…panōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…panōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…panami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…panach
Wołacz l. mn. Wy…pany
Przimiotnik (jaki? czyj?)pański

 

To je keryś z familije ôd młodego pana.

Kożdo frela chciała tańcować z młodym panym.

Fater, sam prziszli ku wōm jakiś dwa pany.

 

 

Podziel się…