pora

pora – para, dwie sztuki (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…pora
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…pory
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sieporze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…pora
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...porōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…porze
Wołacz l. poj. Typoro
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōmpory
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…porōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sieporōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…pory
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sieporami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…porach
Wołacz l. mn. Wy…pory
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: para, jako dwie sztuki, np. para butōw, para rękawiczek, skarpet, para oczu, para rąk

 

Dyć te fuzekle mosz niy do pory, czy ty tego niy widzisz?

Musi być jakiś weseli dzisiej, bo praje młodo pora jechała.

Jo mōm dwie pory strzewikōw, tōż te jedne mogōm sie suszyć, a puda w drugich.

 

Podziel się…