pukel

pukel – garb, plecy (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…pukel
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…pukla
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…puklowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…pukel
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...puklym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…puklu
Wołacz l. poj. Ty…puklu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…pukle
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…puklōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…puklōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…pukle
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…puklami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…puklach
Wołacz l. mn. Wy…pukle
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Jo żech zniōs te wszystki miechy z kartoflami na swojim puklu.

Ale mie pukel boli ôd tego noszynio miechōw z ôbiylym.

Podziel się…