roztopyrczyć

roztopyrczyć (sie) – rozpostrzeć, nastroszyć się, rozepchnąć się (pol.)

bezokolicznikroztopyrczyć
aspektdok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.roztopyrcza
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.roztopyrczysz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.roztopyrczy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.roztopyrczymy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.roztopyrczycie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.roztopyrczōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.roztopyrczōł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.roztopyrczōł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.roztopyrczōł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.roztopyrczyli my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.roztopyrczyliście; żeście roztopyrczyli
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.roztopyrczyli
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.roztopyrczyła żech; roztopyrczyłach; żech roztopyrczyła
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.roztopyrczyła żeś; roztopyrczyłaś; żeś roztopyrczyła
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.roztopyrczyła
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..roztopyrczyły my; my roztopyrczyły
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. roztopyrczyłyście; żeście roztopyrczyły
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.roztopyrczyły
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.roztopyrczyło żech; żech roztopyrczyło
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.roztopyrczyło żeś; żeś roztopyrczyło
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.roztopyrczyło
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech roztopyrczōł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś roztopyrczōł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł roztopyrczōł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my roztopyrczyli
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście roztopyrczyli
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli roztopyrczyli
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech roztopyrczyła
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś roztopyrczyła
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była roztopyrczyła
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my roztopyrczyły
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście roztopyrczyły
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były roztopyrczyły
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech roztopyrczyło
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś roztopyrczyło
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było roztopyrczyło
tr. rozk. l. poj. 2. os. . roztopyrcz
tr. rozk. l. poj 3. os.niech roztopyrczy
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.roztopyrczcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech roztopyrczōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. roztopyrczōł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. roztopyrczōł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.roztopyrczōł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.roztopyrczyli by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. roztopyrczyli byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.roztopyrczyli by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.roztopyrczyła bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
roztopyrczyła byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.roztopyrczyła by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. roztopyrczyły by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.roztopyrczyły byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.roztopyrczyły by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. roztopyrczyło bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.roztopyrczyło byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.roztopyrczyło by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych roztopyrczōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś roztopyrczōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by roztopyrczōł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my roztopyrczyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście roztopyrczyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by roztopyrczyli
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych roztopyrczyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś roztopyrczyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by roztopyrczyła
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my roztopyrczyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście roztopyrczyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by roztopyrczyły
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych roztopyrczyo
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś roztopyrczyło
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by roztopyrczyło
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. -
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.-
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.-
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. -
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.-
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernyroztopyrczōny
rzeczownik odczasown.roztopyrczyni
Rybnik

 

Cōż żeś się tak roztopyrczōł, ani przelyź niy idzie.

Gynś roztopyrczyła krzidła, a zaczła kryć pilynta przed dzieciami.

Podej dalij…