słōchatelnica

słōchatelnica – konfesjonał (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…słōchatelnica
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…słōchatelnice
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…słōchatelnicy
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…słōchatelnica
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...słōchatelnicōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…słōchatelnicy
Wołacz l. poj. Ty…słōchatelnico
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…słōchatelnice
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…słōchatelnicōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…słōchatelnicōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…słōchatelnice
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…słōchatelnicami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…słōchatelnicach
Wołacz l. mn. Wy…słōchatelnice
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Tam we słōchatelnicy siedzi farorz, tōż tam niy ida.

Raja do słōchatelnice je, choćby do masarza.

 

Podej dalij…