sornik

sornik – sarna (pol.); das Reh (ger.); srnec (cze.); roe-deer (eng.) Capreolus capreolus (łac.)

Rodzajmżyw.

Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…sornik
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…sornika
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sornikowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…sornika
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...sornikym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…sorniki
Wołacz l. poj. Ty…sorniku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…sorniki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…sornikōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sornikōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…sornikōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…sornikami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…sornikach
Wołacz l. mn. Wy…sorniki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Sorniki nōm sam przilazujōm pod sōm płot a strōmiki ôgryzajōm.

Downo żech sam żodnego sornik ani widzioł.

Dziwej sie, wiela sornikōw leci bez drōga.

 

Podej dalij…