sorōń

sorōń – gbur, arogant (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…sorōń
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…sorōnia
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sorōniowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…sorōnia
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...sorōniym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…sorōniu
Wołacz l. poj. Ty…sorōniu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…sorōnie
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…sorōniōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sorōniōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…sorōniōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…sorōniami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…sorōniach
Wołacz l. mn. Wy…sorōnie
Przimiotnik (jaki? czyj?)sorōński

 

Cōż to je za sorōń z tego chłopa, ani sie niy prziwito, jak wlezie.

Sam jakiś sorōnie miyszkajōm, ôni z żodnym niy godajōm.

Jo z tym sorōniym niy godōm.

Dej pokōj tymu sorōniowi, bo ôn sam z żodnym niy godo.

 

Podej dalij…