spōra

spōra – upór (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…spōra
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…spōry
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…spōrze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…spōra
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...spōrōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…spōrze
Wołacz l. poj. Ty…spōro
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…spōry
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…spōrōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…spôrōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…spōry
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…spōrami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…spōrach
Wołacz l. mn. Wyspōry
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Jak niy bydzisz dzisiej sie dziwoł na dobranocka, to możno ci ta spōra wylezie z rzici.

Ô co ci sie zaś rozchodzi, po co pokazujsz ta spōra?

Ze spōry poszoł zarozki spać, ani dobranocki niy chcioł ôglōndać.

 

 

Podej dalij…