spuścić

spuścić (sie) – spuścić; opuścić, liczyć (pol.)

bezokolicznikspuścić
aspektdok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.spuszcza
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.spuścisz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.spuści
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.spuszczymy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.spuścicie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.spuszczōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.spuściōł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.spuściōł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.spuściōł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.spuściyli my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.spuściyliście; żeście spuściyli
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.spuściyli
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.spuściyła żech; spuściyłach; żech spuściyła
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.spuściyła żeś; spuściyłaś; żeś spuściyła
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.spuściyła
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..spuściyły my; my spuściyły
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. spuściyłyście; żeście spuściyły
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.spuściyły
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.spuściyło żech; żech spuściyło
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.spuściyło żeś; żeś spuściyło
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.spuściyło
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech spuściōł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś spuściōł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł spuściōł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my spuściyli
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście spuściyli
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli spuściyli
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech spuściyła
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś spuściyła
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była spuściyła
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my spuściyły
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście spuściyły
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były spuściyły
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech spuściyło
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś spuściyło
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było spuściyło
tr. rozk. l. poj. 2. os. . spuść
tr. rozk. l. poj 3. os.niech spuści
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.spuśćcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech spuszczōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. spuściōł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. spuściōł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.spuściōł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.spuściyli by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. spuściyli byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.spuściyli by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.spuściyła bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
spuściyła byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.spuściyła by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. spuściyły by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.spuściyły byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.spuściyły by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. spuściyło bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.spuściyło byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.spuściyło by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych spuściōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś spuściōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by spuściōł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my spuściyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście spuściyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by spuściyli
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych spuściyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś spuściyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by spuściyła
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my spuściyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście spuściyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by spuściyły
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych spuściyło
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś spuściyło
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by spuściyło
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. -
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.-
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.-
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. -
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.-
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernyspuszczōny
rzeczownik odczasown.spuszczyni
Rybnik

POL:(1) spuścić ciecz, gaz ze zbiornika; (2) spuścić np. psa z łańcucha; (3) opuścić coś na linie w dół; (4) liczyć na kogoś, ufać komuś.

 

Czamu te koło je taki ciynżki? Spuść luft za kōłkōw, to bydzie leksze.

Muszymy spuścić woda, co ôdkryncymy tyn kokotek, a nowy tam wrażymy.

Niy zapōmnij na noc spuścić tego psa, bo zaś bydzie wōł cało noc.

Spuść mi tyn prōzny kibel na dōł, co ci malty naladuja.

Na ciebie sie niy idzie nic spuścić, chwila żeś mioł wachować tego miynsa, a już żeś go spolōł.

 

 

Podej dalij…