starzik

starzik – dziadek (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…starzik
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…starzika
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja siestarzikowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…starzika
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...starzikym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…starziku
Wołacz l. poj. Tystarziku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōmstarzik
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…starzikōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja siestarzikōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…starzikōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza siestarzikami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…starzikach
Wołacz l. mn. Wy…starziki
Przimiotnik (jaki? czyj?)starzikōw

POL: (1) dziadek; (2) w l.mn. „starziki”, jako „dziadkowie, czyli  dziadek z babcią.

 

Miyszkōmy ze starzikami w jednej chałupie.

Zaleć starzikowi do budki po cygarety.

Nasz starzik kurzili dycko tako śmiyszno wykrziwiōno fajfka.

 

Podziel się…