styrkać

styrkać (sie) – wkładać, wtrącać się (pol.)

bezokolicznikstyrkać
aspektniedok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.styrkōm
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.styrkosz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.styrko
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.styrkōmy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.styrkocie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.styrkajōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.styrkoł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.styrkoł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.styrkoł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.styrkali my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.styrkaliście; żeście styrkali
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.styrkali
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.styrkała żech; styrkałach; żech styrkała
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.styrkała żeś; styrkałaś; żeś styrkała
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.styrkała
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..styrkały my; my styrkały
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. styrkałyście; żeście styrkały
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.styrkały
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.styrkało żech; żech styrkało
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.styrkało żeś; żeś styrkało
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.styrkało
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech styrkoł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś styrkoł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł styrkoł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my styrkali
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście styrkali
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli styrkali
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech styrkała
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś styrkała
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była styrkała
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my styrkały
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście styrkały
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były styrkały
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech styrkało
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś styrkało
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było styrkało
tr. rozk. l. poj. 2. os. . styrkej
tr. rozk. l. poj 3. os.niech styrko
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.styrkejcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech styrkajōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. styrkoł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. styrkoł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.styrkoł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.styrkali by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. styrkali byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.styrkali by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.styrkała bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
styrkała byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.styrkała by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. nmos. styrkały by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.styrkały byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.styrkały by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. styrkało bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.styrkało byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.styrkało by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych styrkoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś styrkoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by styrkoł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my styrkali
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście styrkali
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by styrkali
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych styrkała
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś styrkała
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by styrkała
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my styrkały
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście styrkały
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by styrkały
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych styrkało
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś styrkało
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by styrkało
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. byda styrkoł
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.bydziesz styrkoł
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.bydzie styrkoł
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. bydymy styrkali; bydymy styrkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.bydziecie styrkali; bydziecie styrkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.bydōm styrkali; bydōm styrkać
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.byda styrkała; byda styrkać
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.bydziesz styrkała; bydziesz styrkać
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. bydzie styrkała; bydzie styrkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.bydymy styrkały; bydymy styrkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.bydziecie styrkały; bydziecie styrkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.bydōm styrkały; bydōm styrkać
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. byda styrkało: byda styrkać
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
bydziesz styrkało; bydziesz styrkać
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.bydzie styrkało; bydzie styrkać
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernystyrkany
rzeczownik odczasown.styrkani
Rybnik

POL: (1) styrkać – wkładać, np.: wtyczkę el. do gniazdka, klucz do dziurki, nitkę do igły; (2) styrkać sie – wtrącać się do rozmowy, do czyichś spraw.

 

Cōż ty sie tam styrkosz miyndzy nich, dyć ôni sie muszōm sami dogodać.

Dej mi tyn klucz, bo już go pōł godziny styrkosz, a niy poradzisz cylnyć.

Jo rada szyja, ale niy poradza styrkać nici do jegły, bo niy widza.

 

 

Podej dalij…