szczyrk

szczyrk – żwir (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szczyrk
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szczyrk
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szczyrk
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szczyrk
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szczyrkym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szczyrku
Wołacz l. poj. Ty…szczyrku
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szczyrki
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szczyrkōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szczyrkōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szczyrki
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…szczyrkami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szczyrkach
Wołacz l. mn. Wy…szczyrki
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Jako to chcesz takim szczyrkym pucować? Dyć do pucowanio trza piosek ôsiywany.

Tyn szczyrk to sie yno do betōngowanio przido.

 

 

Podej dalij…