szkarta

szkarta – karta, blaszka, płat (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szkarta
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szkarty
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szkarcie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szkarta
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szkartōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szkarcie
Wołacz l. poj. Ty…szkarto
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szkarty
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szkartōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szkartōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szkarty
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…szkartami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szkartach
Wołacz l. mn. Wy…szkarty
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: karta,blaszka, np. w kapeluszu grzyba,

 

Tyn grzib mo szkarty, tōż to je chyba gadōwa.

Jo niy zbiyrōm grzibōw ze szkartami.

Kej chcesz sztrajchować tyn płot, to piyrsze musisz ôszkrobać ta staro lakfarba, bo całe szkarty ôdlazujōm śnij.

 

Podej dalij…