szlajfa

szlajfa – wstęga (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szlajfa
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szlajfy
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szlajfie
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szlajfa
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szlajfōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szlajfie
Wołacz l. poj. Ty…szlajfo
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szlajfy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szlajfōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szlajfōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szlajfy
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…szlajfami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szlajfach
Wołacz l. mn. Wy…szlajfy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Dziołchy miały poprzewiyszane na sobie bioło-czerwiōne szlajfy.

Zdjynci ôd tego umrzytego przewiōnzane było czornōm szlajfōm.

 

Podej dalij…