szlauch

szlauch – wąż gumowy, wąż ogrodowy, dętka (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szlauch
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szlaucha
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szlauchowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szlauch
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szlauchym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szlauchu
Wołacz l. poj. Ty…szlauchu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szlauchy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szlauchōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szlauchōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szlauchy
Narz. l. mn. (kimi? czym?) Asza się…szlauchami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szlauchach
Wołacz l. mn. Wy…szlauchy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: (1) wąż gumowy, wąż ogrodowy; ( 2) dętka pojazdu, np.rowru, samochodu.

 

Tyn szlauch mosz dziurawy, tōż sam luftu niy naplōmpiesz.

Wejź szlauch, a podlyj mi te grzōndki we wieczōr.

Dziecka rade sie lejōm szlauchym, jak na dworze je ciepło.

 

Podej dalij…