sznōra

sznōra – sznur, powróz (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…sznōra
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…sznōry
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sznōrze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…sznōra
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...sznōrōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…sznōrze
Wołacz l. poj. Ty…sznōro
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…sznōry
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…sznōrōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sznōrōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…sznōry
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…sznōrami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…sznōrach
Wołacz l. mn. Wy…sznōry
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Powieś te prani na dworze, to  na wietrze za chwila bydzie suche.

Wejź kōnsek sznōry, a prziwiōnż te deski dobrze, co ich niy popracisz z tej prziczepy.

Prziniyś mi te galoty ze sznōry, to ci ich na wartko pobigluja.

 

Podej dalij…