szofer

szofer – kierowca (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szofer
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szofera
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szoferowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szofera
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szoferym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szoferze
Wołacz l. poj. Ty…szoferze
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szofery
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szoferōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szoferōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szoferōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…szoferami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szoferach
Wołacz l. mn. Wy…szofery
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Zawołej tyż tego szofera na ôbiod, niy bydzie tam we aucie sidzioł.

Jo dzisiej robia z szofera, tōż niy moga pić gorzoły.

Zrōb tyż tymu szoferowi kawa.

 

 

Podziel się…