szpliter

szpliter – odłamek szkła, metelu (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szpliter
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szplitra
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szplitrowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szpliter
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szplitrym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szplitrze
Wołacz l. poj. Ty…szplitrze
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szplitry
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szplitrōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szplitrōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szplitry
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…szplitrami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szplitrach
Wołacz l. mn. Wy…szplitry
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Starzika bezmała trefiōł szpliter na wojnie, a ôd tego czasu niy widzieli na jedne ôko.

Widzisz dobrze, podziwej sie, bo mie sam coś żgo w tym palcu, czy tam jakigo szplitra niy ma.

Niy łaź sam po bosoku, bo ci jeszcze jakiś szpliter do szłapy wlezie.

 

 

Podej dalij…