szpōncić

szpōncić – robić zamieszanie, siać ferment (pol.)

bezokolicznikszpōncić
aspektniedok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.szpōnca
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.szpōncisz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.szpōnci
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.szpōncymy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.szpōncicie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.szpōncōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.szpōnciōł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.szpōnciōł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.szpōnciōł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.spōnciyli my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.szpōnciyliście; żeście szpōnciyli
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.szpōnciyli
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.szpōnciyła żech; szpōnciyłach; żech szpōnciyła
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.szpōnciyła żeś; szpōnciyłaś; żeś szpōnciyła
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.szpōnciyła
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..szpōnciyły my; my szpōnciyły
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. szpōnciyłyście; żeście szpōnciyły
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.szpōnciyły
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.szpōnciyło żech; żech szpōnciyło
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.szpōnciyło żeś; żeś szpōnciyło
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.szpōnciyło
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech szpōnciōł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś szpōnciōł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł szpōnciōł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my szpōnciyli
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście szpōnciyli
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli szpōnciyli
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech szpōnciyła
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś szpōnciyła
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była szpōnciyła
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my szpōnciyły
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście szpōnciyły
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były szpōnciyły
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech szpōnciyło
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś szpōnciyło
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było szpōnciyło
tr. rozk. l. poj. 2. os. . szpōnć
tr. rozk. l. poj 3. os.niech szpōnci
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.szpōnćcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech szpōncōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. szpōnciōł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. szpōnciōł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.szpōnciōł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.szpōnciyli by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. szpōnciyli byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.szpōnciyli by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.szpōnciyła bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
szpōnciyła byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.szpōnciyła by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. szpōnciyły by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.szpōnciyły byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.szpōnciyły by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. szpōnciyło bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.szpōnciyło byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.szpōnciyło by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych szpōnciōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś szpōnciōł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by szpōnciōł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my szpōnciyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście szpōnciyli
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by szpōnciyli
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych szpōnciyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś szpōnciyła
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by szpōnciyła
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my szpōnciyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście szpōnciyły
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by szpōnciyły
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych szpōnciyło
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś szpōnciyło
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by szpōnciyło
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. byda szpōnciōł
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.bydziesz szpōnciōł
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.bydzie szpōnciōł
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. bydymy szpōnciyli; bydymy szpōncić
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.bydziecie szpōnciyli; bydzicie szpōncić
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.bydōm szpōnciyli; bydōm spōncić
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.byda szpōnciyła; byda szpōncić
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.bydziesz szpōnciyła; bydziesz szpōncić
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. bydzie szpōnciyła; bydzie szpōncić
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.bydymy szpōnciyły; bydymy szpōncić
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.bydziecie szpōnciyły; bydziecie szpōncić
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.bydōm szpōnciyły; bydōm szpōncić
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. byda szpōnciyło; byda szpōncić
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
bydziesz szpōnciyło; bydzisz szpōncić
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.bydzie szpōnciyło; bydzie szpōncić
imies. przym. czynny-
imies. przym. bierny-
rzeczownik odczasown.szpōncyni
Rybnik

 

SI: Tego Jorgusia niy bier, bo ôn nōm tam bydzie yno szpōnciōł.

PL: Tego Jurka nie bierz, bo on nam tam będzie tylko  siał ferment.

 

SI: To już je taki człowiek, że ôn dycko rod szpōnci.

PL: To już jest taki człowiek, że on zawsze chętnie robi zamieszanie.

 

SI: Jak bydziesz sam tak dalij szpōnciōł, to cie pośla dudōm za chwila.

PL: Jeżeli będziesz tutaj dalej robił zamieszanie, to wyślę cię za chwilę do domu.

Podej dalij…