sztand

sztand – stan, stoisko, kram (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…sztand
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztandu
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztandowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…sztand
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...sztandym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…sztandzie
Wołacz l. poj. Ty…sztandzie
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…sztandy
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztandōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztandōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…sztandy
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…sztandami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…sztandach
Wołacz l. mn. Wy…sztandy
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: (1) stan czegoś (zdrowia, utrzymania; (2) stoisko, kram.

 

Co żeś to zrobiōł z tym kołym, po pōł roku je w takim sztandzie, że sie niy do na nim jechać.

Jo latoś niy puda na pōnć do Pszowa, bo żech niy ma we sztandze zōnś, tak mie te szłapy bolōm.

We ôdpust nastawiali sam tela tych sztandōw ze graczkami, że niy szło ani do kościoła wlyź.

We pyndziałki je połowa sztandōw na torgu pozawiyranych.

Podej dalij…