sztora

sztora – zasłona (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…sztora
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztory
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztorze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…sztora
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...sztorōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…sztorze
Wołacz l. poj. Ty…sztoro
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…sztory
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…sztorōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…sztorōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…sztory
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…sztorami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…sztorach
Wołacz l. mn. Wy…sztory
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Pozaciōngej te sztory, aż nōm sam ludzie niy bydōm do ôkyn zaglōndać.

Tam za tōm sztorōm je waszpek, tam se możesz rynce umyć.

Trza sam ku tym dźwiyrzōm jako sztora powiesić na zima, coby tak wiy wioło z dworu.

 

Podej dalij…