szust

szust- narwaniec, postrzeleniec (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szust
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szusta
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szustowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szusta
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szustym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szuście
Wołacz l. poj. Ty…szuście
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szusty
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szustōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szustōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szustōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…szustami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szustach
Wołacz l. mn. Wy…szusty
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Czamu tak jedziesz,  jak szust, dyć jeszcze co narobisz.

Rōb to pomału, a dobrze, a niy choćby jaki szust.

Podej dalij…