szwager

szwager – szwagier (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szwager
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szwagra
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szwagrowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szwagra
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szwagrym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szwagrze
Wołacz l. poj. Ty…szwagrze
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szwagry
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szwagrōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szwagrōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szwagrōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…szwagrami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szwagrach
Wołacz l. mn. Wy…szwagry
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Jutro rano wybiyrōmy sie ze szwagrym na grziby.

Pożyczōł żech miszmaszyna ôd szwagra, yno musza se jōm prziwiyź na karze.

Szwager mo dzisio urdziny, musza mu zazwōnić a powinszować.

 

Podej dalij…