szwigra

szwigra – teściowa (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…szwigra
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…szwigry
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szwigrze
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…szwigra
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...szwigrōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…szwigrze
Wołacz l. poj. Ty…szwigro
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…szwigry
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…szwigrōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…szwigrōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…szwigry
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…szwigrami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…szwigrach
Wołacz l. mn. Wy…szwigry
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Szwigra niy poradzi już zōnśdo kościoła, tōż wożymy jōm autym.

Ta cyja dostoł żech ôd szwigry na Abrahama, tōż terazki sztyjc grōm ji  na nerwach.

Po weselu miyszkali my u szwigry, aż my postawiyli swoja chałupa.

 

Podziel się…