tōnkać

tōnkać (sie) – zanurzać, moczyć (pol.)

bezokoliczniktōnkać
aspektniedok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.tōnkōm
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.tōnkosz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.tōnko
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.tōnkōmy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.tōnkocie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.tōnkajōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.tōnkoł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.tōnkoł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.tōnkoł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.tōnkali my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.tōnkaliście; żeście tōnkali
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.tōnkali
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.tōnkała żech; tōnkałach; żech tōnkała
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.tōnkała żeś; tōnkałaś; żeś tōnkała
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.tōnkała
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..tōnkały my; my tōnkały
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. tōnkałyście; żeście tōnkały
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.tōnkały
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.tōnkało żech; żech tōnkało
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.tōnkało żeś; żeś tōnkało
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.tōnkało
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech tōnkoł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś tōnkloł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł tōnkoł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my tōnkali
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście tōnkali
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli tōnkali
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech tōnkała
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś tōnkała
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była tōnkała
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my tōnkały
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście tōnkały
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były tōnkały
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech tōnkało
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś tōnkało
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było tōnkało
tr. rozk. l. poj. 2. os. . tōnkej
tr. rozk. l. poj 3. os.niech tōnko
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.tōnkejcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech tōnkajōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. tōnkoł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. tōnkoł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.tōnkoł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.tōnkali by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. tōnkali byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.tōnkali by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.tōnkała bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
tōnkała byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.tōnkała by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. tōnkały by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.tōnkały byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.tōnkały by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. tōnkało bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.tōnkało byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.tōnkało by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych tōnkoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś tōnkoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by tōnkoł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my tōnkali
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście tōnkali
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by tōnkali
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych tōnkała
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś tōnkała
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by tōnkała
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my tōnkały
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście tōnkały
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by tōnkały
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych tōnkało
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś tōnkało
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by tōnkało
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. byda tōnkoł
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.bydziesz tōnkoł
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.bydzie tōnkoł
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. bydymy tōnkali; bydymy tōnkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.bydziecie tōnkali; bydziecie tōnkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.bydōm tōnkali; bydōm tōnkać
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.byda tōnkała; byda tōnkać
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.bydziesz tōnkała; bydziesz tōnkać
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. bydzie tōnkała; bydzie tōnkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.bydymy tōnkały; bydymy tōnkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.bydziecie tōnkały; bydziecie tōnkać
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.bydōm tōnkały; bydōm tōnkać
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. byda tōnkało; byda tōnkać
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
bydziesz tōnkało; bydziesz tōnkać
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.bydzie tōnkało; bydzie tōnkać
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernytōnkany
rzeczownik odczasown.tōnkani
Rybnik

 

Niy tōnkej tak fest tego pyndzla, bo ci ta farba bydzie z niego kapać.

Możesz se trocha rynce zamoczyć we wodzie, yno rynkowōw niy tōnkej.

 

Podej dalij…