tretuar

tretuar – chodnik przydrożny (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…tretuar
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…tretuaru
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…tretuarowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…tretuar
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...tretuarym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…tretuarze
Wołacz l. poj. Ty…tretuarze
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…tretuary
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…tretuarōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…tretuarōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…tretuary
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…tretuarami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…tretuarach
Wołacz l. mn. Wy…tretuary
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Musza dziynnie ôdkludzać dzieci do szkoły, bo sam niy ma tretuaru, tōż sie boja, że ich auto przejedzie.

Dyć idź na tretuar, a niy po drōdze łazisz.

Niy stawiej tego auta na tretuarze, bo ludzie niy przelezōm.

 

 

Podej dalij…