wefurgować

wefurgować (sie) – wfruwać (pol.)

bezokolicznikwefurgować
aspektniedok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.wefurguja
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.wefurgujesz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.wefurguje
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.wefurgujymy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.wefurgujecie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.wefurgujōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.wefurgowoł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.wefurgowoł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.wefurgowoł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.wefurgowali my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.wefurgowaliście; żeście wefurgowali
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.wefurgowali
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.wefurgowała żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.wefurgowała żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.wefurgowała
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..wefurgowały my; my wefurgowały
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. wefurgowałyście; żeście wefurgowały
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.wefurgowały
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.wefurgowało żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.wefurgowało żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.wefurgowało
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech wefurgowoł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś wefurgowoł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł wefurgowoł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my wefurgowali
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście wefurgowali
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli wefurgowali
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech wefurgowała
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś wefurgowała
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była wefurgowała
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my wefurgowały
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście wefurgowały
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były wefurgowały
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech wefurgowało
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś wefurgowało
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było wefurgowało
tr. rozk. l. poj. 2. os. . wefurguj
tr. rozk. l. poj 3. os.niech wefurguje
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.wefurgujcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech wefurgujōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. wefurgowoł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. wefurgowoł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.wefurgowoł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.wefurgowali by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. wefurgowali byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.wefurgowali by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.wefurgowała bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
wefurgowała byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.wefurgowała by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. wefurgowały by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.wefurgowały byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.wefurgowały by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. wefurgowało bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.wefurgowało byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.wefurgowało by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych wefurgowoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś wefurgowoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by wefurgowoł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my wefurgowali
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście wefurgowali
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by wefurgowali
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych wefurgowała
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś wefurgowała
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by wefurgowała
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my wefurgowały
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście wefurgowały
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by wefurgowały
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych wefurgowało
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś wefurgowało
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by wefurgowało
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. byda wefurgowoł
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.bydziesz wefurgowoł
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.bydzie wefurgowoł
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. bydymy wefurgowali; bydymy wefurgować
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.bydziecie wefurgowali; bydziecie wefurgować
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.bydōm wefurgowali; bydōm wefurgować
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.byda wefurgowała; byda wefurgować
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.bydziesz wefurgowała; bydziesz wefurgować
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. bydzie wefurgowała; bydzie wefurgować
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.bydymy wefurgowały; bydymy wefurgować
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.bydziecie wefurgowały; bydziecie wefurgować
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.bydōm wefurgowały; bydōm wefurgować
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. byda wefurgowało; byda wefurgować
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
bydziesz wefurgowało; bydziesz wefurgować
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.bydzie wefurgowało; bydzie wefurgować
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernywefurgowany
rzeczownik odczasown.wefurgowani
Rybnik

POL: wfruwać do wnętrza klatki, gniazda itp więcej, niż jeden raz, lub więcej niż jedna sztuka.

 

Tyn ptok yno wyfurguje a wefurguje tam a nazod  do gniozda. Przinosi glizdy młodym.

Jo yno gwizdna a wszystki gołymbie zarozki wefurgujōm do gołymbnika.

Podej dalij…