wōń

wōń – zapach (pol.)

Rodzajż.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…wōń
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…wōni
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…wōni
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…wōń
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...wōniōm
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…wōni
Wołacz l. poj. Ty…wōnio
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…wōnie
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…wōni;wōniōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…wōniōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…wōnie
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…wōniami
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…wōniach
Wołacz l. mn. Wy…wōni
Przimiotnik (jaki? czyj?)wōnny

 

SI: Cōż to je za piykno wōn, jak flidry kwitnōm.

PL: Cóż to jest za piękny zapach, kiedy bzy kwitną

 

SI: Rada chodza we moju do lasa, bo fest przaja tej wōni.

PL: Chętnie chodzę w maju do lasu, bo bardzo lubię ten zapach.

Podej dalij…