wōngel

wōngel – węgiel (pol.)

Rodzajmnżyw.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…wōngel
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…wōnglo
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…wōnglu
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…wōngel
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...wōnglym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…wōnglu
Wołacz l. poj. Ty…wōnglu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…-
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…-
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…-
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…-
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…-
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…-
Wołacz l. mn. Wy…-
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

POL: również używany jako „wōngli” (r.n)

 

Furmōn prziwiōz wōngel, tōż trza go ściepać do pywnice.

Z tego wōnglo je jakoś dużo hasio.

Prziniyś mi sam dwa kible wōnglo.

Podej dalij…