wtorkowy

wtorkowy – wtorkowy (pol.)

przymiotnikwtorkowy
Mn. l. poj. r. m. (jaki?) Sam je...wtorkowy
Mn. l. poj. r. ż. (jako?) Sam je...wtorkowo
Mn. l. poj. r. n. (jaki?) Sam je...wtorkowe
Mn. l. mn. r. mos. (jacy? jaki?) Sam sōm... wtorkowi; wtorkowe
Mn. l. mn. r. nmos.(jaki?) Sam sōm...wtorkowe
Dop. l. poj. r. m. (jakigo?) Sam ni ma...wtorkowego
Dop. l. poj. r. ż. (jakij?) Sam ni ma...wtorkowej
Dop. l. poj. r. n. ( jakigo?) Sam ni ma...wtorkowego
Dop. l. mn. r. mos. (jakich?) Sam ni ma...wtorkowych
Dop. l. mn. r. nmos. (jakich?) Sam ni ma...wtorkowych
Cel. l. poj. r. m. (jakimu?) Dziwuja sie...wtorkowymu
Cel. l. poj. r. ż. (jakij?) Dziwuja sie...wtorkowej
Cel. l. poj. r. n. (jakimu?) Dziwuja sie... wtorkowymu
Cel. l. mn. r. mos. (jakim?) Dziwuja sie... wtorkowym
Cel. l. mn. r. nmos. (jakim?) Dziwuja sie...
wtorkowym
Bier. l. poj. r. mżyw. (jakigo?) Widza...wtorkowego
Bier. l. poj. r. mnżyw. (jaki? Widza... wtorkowy
Bier. l. poj. r. ż. (jako?) Widza..wtorkowo
Bier. l. poj. r. n. (jaki?) Widza... wtorkowe
Bier. l mn. r. mos. (jakich?)
Widza...
wtorkowych
Bier. l. mn r. nmos. (jaki?) Widza... wtorkowe
Narz. l. poj. r. m. (jakim?) Asza sie...
wtorkowym
Narz. l. poj. r. ż. (jakom?) Asza sie...wtorkowōm
Narz. l. poj. r. n. (jakim?) Asza sie...wtorkowym
Narz. l. mn. r. mos. (jakimi?) Asza sie...wtorkowymi
Narz. l. mn. r. nmos. (jakimi?) Asza sie...wtorkowymi
Msc. l. poj. r. m. (jakim?) Je żech we...wtorkowym
Msc. l. poj. r. ż. (jakij?) Je żech we..wtorkowej
Msc. l. poj. r. n. (jakim?) Je żech we...wtorkowym
Msc. l. mn. r. mos. (jakich?) Je żech we...wtorkowych
Msc. l. mn. r. nmos. (jakich?) Je żech we...wtorkowych
Wołacz. l. poj. r. m. Ty...wtorkowy
Wołacz. l. poj. r. ż. Ty...wtorkowo
Wołacz. l. poj. r. n. Ty... wtorkowe
Wołacz. l. mn. r. mos. Wy...wtorkowi; wtorkowe
Wołacz. l. mn. r. nmos. Wy...wtorkowe
stop. wyższy przymiotn.. -
przysłówek (jak? jako?)-

 

We wtorkowe wieczory leci w telewizorze „Diagnoza”

To je wtorkowe mlyko, tōż już może być kwaśne.

 

Podziel się…