wypucować

wypucować (sie) – wyczyścić (pol.)

bezokolicznikwypucować
aspektdok.
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 1.wypucuja
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 2.wypucujesz
cz. ter. /nieprzeszły l. poj. 3.wypucuje
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 1.wypucujymy
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 2.wypucujecie
cz. ter. /nieprzeszły l. mn. 3.wypucujōm
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. m.wypucowoł żech
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. m.wypucowoł żeś
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. m.wypucowoł
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.wypucowali my
cz. przesz. l. mn. 2. os. r.mos.wypucowaliście; żeście wypucowali
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.wypucowali
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.wypucowała żech; wypucowałach; żech wypucowała
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.wypucowała żeś; wypucowałaś; żeś wypucowała
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. ż.wypucowała
cz. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos..wypucowały my; my wypucowały
cz. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos. wypucowałyście; żeście wypucowały
cz. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos.wypucowały
cz. przesz. l. poj. 1. os. r. n.wypucowało żech; żech wypucowało
cz. przesz. l. poj. 2. os. r. n.wypucowało żeś; żeś wypucowało
cz. przesz. l. poj. 3. os. r. n.wypucowało
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. m.bōł żech wypucowoł
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. m.
bōł żeś wypucowoł
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł wypucowoł
cz. zaprzesz. l. mn. 1.os. r mos. byli my wypucowali
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. mos. byliście wypucowali
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli wypucowali
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. ż.była żech wypucowała
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. ż. była żeś wypucowała
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. ż.była wypucowała
cz. zaprzesz. l. mn. 1. os. r. nmos. były my wypucowały
cz. zaprzesz. l. mn. 2. os. r. nmos.
byłyście wypucowały
cz. zaprzesz. l. mn. 3. os. r. nmos.były wypucowały
cz. zaprzesz. l. poj. 1. os. r. n.było żech wypucowało
cz. zaprzesz. l. poj. 2. os. r. n.było żeś wypucowało
cz. zaprzesz. l. poj. 3. os. r. n.było wypucowało
tr. rozk. l. poj. 2. os. . wypucuj
tr. rozk. l. poj 3. os.niech wypucuje
tr. rozk. l. mn. 1. os. -
tr. rozk. l. mn. 2. os.wypucujcie
tr. rozk. l. mn. 3. os.niech wypucujōm
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. m. wypucowoł bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. m. wypucowoł byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. m.wypucowoł by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos.wypucowali by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. mos. wypucowali byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. mos.wypucowali by
tr. przyp. ter. l. poj, 1. os. r. ż.wypucowała bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. ż.
wypucowała byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. r. ż.wypucowała by
tr. przyp. ter. l. mn. 1. os. r. mos. wypucowały by my
tr. przyp. ter. l. mn. 2. os. r. nmos.wypucowały byście
tr. przyp. ter. l. mn. 3. os. r. nmos.wypucowały by
tr. przyp. ter. l. poj. 1. os. r. n. wypucowało bych
tr. przyp. ter. l. poj. 2. os. r. n.wypucowało byś
tr. przyp. ter. l. poj. 3. os. l. poj. r. n.wypucowało by
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. m. bōł bych wypucowoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. m.bōł byś wypucowoł
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. m.bōł by wypucowoł
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. mos.byli by my wypucowali
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. mos.byli byście wypucowali
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. mos.byli by wypucowali
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. ż.była bych wypucowała
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. ż.była byś wypucowała
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. ż. była by wypucowała
tr. przyp. przesz. l. mn. 1. os. r. nmos.były by my wypucowały
tr. przyp. przesz. l. mn. 2. os. r. nmos.były byście wypucowały
tr. przyp. przesz. l. mn. 3. os. r. nmos. były by wypucowały
tr. przyp. przesz. l. poj. 1. os. r. n. było bych wypucowało
tr. przyp. przesz. l. poj. 2. os. r. n. było byś wypucowało
tr. przyp. przesz. l. poj. 3. os. r. n.było by wypucowało
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. m. -
cz. przysz. złoż l. poj. 2. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. m.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. mos. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. mos.-
cz. przysz. złoż. l. poj 1. os. r. ż.-
cz. przysz. złoż. l.poj. 2. os. r. ż.-
cz. przysz. złoz. l. poj. 3. os. r. ż. -
cz. przysz. złoż. l. mn. 1. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 2. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. mn. 3. os. r. nmos.-
cz. przysz. złoż. l. poj. 1. os. r. n. -
cz. przysz. złoż. l. poj. 2. os. r. n.
-
cz. przysz. złoż. l. poj. 3. os. r. n.-
imies. przym. czynny-
imies. przym. biernywypucowany
rzeczownik odczasown.wypucowani
Rybnik

POL: (1) wyczyścić np. buty, ubranie szczotką; (2) wyczyścić, wyszlifować papierem ściernym.

 

Sam mosz gutalin a wypucuj mi te strzewiki.

Kaj żeś to siod, wypucuj se te galoty, bo mosz całe siwe.

Wypucowoł żeś te strzewiki, jak żech ci kozała?

Sam mosz pucpapiōr a wypucuj ta lajsterka tak, co tam żodnej drzizgi niy bydzie.

 

 

Podej dalij…