zatela

zatela – wystarczająco, za wiele, w nadmiarze (pol.)

 

SI: Niy dowej mu już wiyncyj bōmbōnōw, bo ôn już dzisio mioł zatela słodkigo.

PL: Nie dawaj mu już więcej cukierków, bo on miał już dzisiaj wystarczająco słodyczy.

 

SI: Jo mōm za tela swojigo pola, tōż niy byda najmowoł cudzego.

PL: Ja mam wystarczająco swojego pola, więc nie będę wynajmować dodatkowego.

 

SI: Już żeś sie zatela naôglōndoł bojek, terazki sie chytej nauki.

PL: Już się wystarczająco naoglądałeś bajek, teraz bierz się do nauki.

Podziel się…