ziynć

ziynć – zięć (pol.)

Rodzajmos.
Mn. l. poj. (kto? co?) Sam je…ziynć
Dop. l. poj. (kogo? czego?) Sam ni ma…ziyncia
Cel. l. poj (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…ziynciowi
Bier. l. poj. (kogo? co?) Widza…ziyncia
Narz. l. poj. (kim? czym?) Asza sie...ziynciym
Msc. l. poj (kim? czym?) Je żech we…ziynciu
Wołacz l. poj. Ty…ziynciu
Mn. l. mn. (kto? co?) Sam sōm…ziyncie
Dop. l. mn. (kogo? czego?) Sam ni ma…ziynciōw
Cel. l. mn. (kōmu? czymu?) Dziwuja sie…ziynciōm
Bier. l. mn. (kogo? co?) Widza…ziynciōw
Narz. l. mn. (kim? czym?) Asza sie…ziynciamy
Msc. l. mn. (kim? czym?) Je żech we…ziynciach
Wołacz l. mn. Wy…ziyncie
Przimiotnik (jaki? czyj?)-

 

Jo mōm ziyncia gorola, ale fajny chłop z niego je.

Jutro ze ziynciym idymy rano na grziby.

Pożyczoł żech miszmaszyna ziynciowi, tōż dziepiyro po niedzieli mo mi jōm prziwiyź nazod.

 

Podej dalij…